Do Unieścia wyjechałam na swój pierwszy urlop. Było to 17 lat temu. Wczasy wykupiłam za pośrednictwem małego biura turystycznego, których to biur w tamtych latach było mnóstwo. Nad morze wyjechałam razem ze znajomą. Na miejscu przekonałyśmy się, że wynajęte nam w osadzie Unieście pokoje są ładne, czyste, niebywale wygodne i mają wyjście na taras z widokiem na jezioro Jamno. W ramach wykupionych wczasów dostałyśmy talony żywieniowe i adres mieszczącej się dość blisko pensjonatu stołówki, gdzie miałyśmy jeść obiady. Ten element wczasów jednakże okazał się niedopracowany. Co prawda stołówka była czyściutka a posiłki bardzo smaczne, lecz godziny wydawania obiadu nie najszczęśliwiej dobrane. Zawsze kolidowały nam z planami na dany dzień. Będąc dwudziestoletnimi dziewczynami spragnionymi zabawy, często wybierałyśmy się na dyskoteki do Mielna. Do własnych pokoi wracałyśmy z takich imprez ciemną nocą. Droga była długa i przez pierwszy tydzień bardzo bałyśmy się zabłądzić. Dlatego wyznaczałyśmy sobie punkty orientacyjne, koło których musiałyśmy przejść, aby trafić do domu. Przypominam sobie kilka z nich. Były to między innymi drewniana smażalnia, czerwony pensjonat Mielno i dwa małe hotele Unieście. Na szczęście pogoda w tamtym okresie była piękna i ani razu nie złapał nas w drodze deszcz. Właściwie to bardzo mnie ciekawi, jak zmieniło się Unieście od tamtego lata. Wtenczas było ciche i niezbyt modne, obecnie pewnie stało się pstrokatym, głośnym kurortem. Wówczas jedynymi atrakcjami były: morskie fale, jezioro Jamno i smażalnie ryb, a na dyskotekę czy inne imprezy trzeba było lecieć do Mielna. Teraz pewnie oferuje Unieście Spa.